توضیحات
در بخشی از این کتاب آمده است:
«بررسی موضوع، در عصر پیغمبر(ص) نشان میدهد که از زبان پیغمبر(ص) چنین بیان و چنین تأکیداتی برای حرمت غنا دیده نمیشود. نه پیغمبر(ص)، نه خلیفۀ اول و دوم و سوم و نه امیرالمؤمنین(ع) چنین حکمی ندارند. دلیل آن هم این است که چنین مسئلهای در جامعه مطرح نبوده است و کاربرد فاسد و غلطی از آوازخوانی در میان مردم رواج نداشته است؛ ازاینرو آنجا مردم را آزاد گذاشتند…
چه تحولی در موضوع بهوجود آمده است و چرا در زمان امام صادق(ع)، دهها روایات با تعبیرات مختلف و عبارتهای سنگین و شدید دربارۀ این موضوع داریم، ولی یکدهم آن تأکیدات و تعبیرات در قرنهای پیش از آن وجود ندارد. این مسئله به این دلیل نیست که ائمه(ع) نمیتوانستند بیان کنند و امام صادق(ع) میتوانست؛ بلکه به این خاطر است که در موضوع، تفاوت و تغییر اتفاق افتاده است. بنابراین باید به این تغییر و تحولات توجه داشته باشیم. اگر در صدر اسلام این تغییر و تحولات اتفاق افتاده است، پس از آن هم دوباره چنین تغییراتی میتواند اتفاق بیفتد. ممکن است زمانی وضع غنا از زمان امام صادق(ع) آلودهتر باشد، یا برعکس در عصر و زمان دیگری، پاکتر و منزهتر باشد.»
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.